Poslednja misao i dar onome koga ste voleli.

www.preminuli.rs

Ružica Sokić

Glumica

Ružica Sokić

Živeo-la u Beogradu

Godina rođenja: 1934-12-14 - Beograd

Datum smrti: 19. 12. 2013. - Beograd


Čitulju postavila firma:
Studio
Beograd

Biografija

Ružica Sokić bila je srpska filmska, pozorišna i televizijska glumica. Karijeru je počela davne 1957. godine, u filmu Doktor, da bi potom igrala u filmovima Kad budem mrtav i beo, Bokseri idu u raj, Užička republika, Savamala i drugima. Komedija Tesna koža donela joj je najveću popularnost, a za film Žuta nagrađena je Zlatnom arenom na Filmskom festivalu u Puli. Neke od njenih poznijih velikih uloga su Taska u velikom bioskopskom hitu Zona Zamfirova i kuma Anica u popularnoj seriji Greh njene majke. Ružica je često prikazivana kao zavodnica. Neke od tih uloga, poput Žute ostale su najupečatljivije.Tu spadaju još i snaja Ruža u Drugoj Žikinoj dinastiji i Veliborka Veca u Srećnim ljudima. Sokićeva je dobitnica nagrada Velika Žanka i Dobričin prsten. Rođena je 1934. u Beogradu kao kćerka trgovca i suvlasnika lista „Pravda“ Petra Sokića (1893—1964) i Vukosave (umrla 2000), ćerke sveštenika iz Banjaluke. U detinjstvu je letovala kod dede u Banjaluci gde je nasledila zemljište u centru grada. Još kao devojčica učestvovala je u Dečjoj radio-dramskoj grupi Radio-Beograda, a godine 1958. diplomirala je glumu na Akademiji za pozorišnu umetnost u Beogradu. Kraće vreme bila je članica Savremenog pozorišta, ali ubrzo prelazi u Atelje 212, gde je brojnim ulogama (prvenstveno savremenog i domaćeg repertoara) otkrila i potvrdila dar „rođene glumice“. Glumila je u oko 40 filmova; već za prvu ulogu („Gorki deo reke“, 1965, J. Živanovića) nagrađena je Srebrnom arenom na festivalu u Puli. Najveće uspehe ostvarila je glavnim ulogama pevačice u filmu „Kad budem mrtav i beo“ (Ž. Pavlovića, 1967) i prostodušne uličarke u filmu „Žuta“ (V. Tadej, 1973), za koju je u Puli nagrađena Zlatnom arenom. Zapažena je i na televiziji (igrala je i u istimenom komadu G. Mihića u Ateljeu 212), te sporednom ulogom majke kojoj sin gine u borbi u „Užičkoj republici“ (Ž. Mitrović, 1974), za koju je takođe nagrađena Zlatnom arenom. Zapažena je i na televiziji (npr. komedije B. Crnčevića i A. Popovića, televizijske serije „Ceo život za godinu dana“, „Rađanje jednog naroda“, „Zanati“, „Samci“ i dr.). Tokom 2010. objavila je knjigu sećanja „Strast za letenjem“. Preminula je 19. decembra 2013. godine u Beogradu, posle duge bolesti (Alchajmerova bolest). Sahranjena je 24. decembra 2013. u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.


Upišite se:



Upisani E-mail se ne pojavljuje na stranici.